Applefobia

Fanboj jest wsteczną mutacją miłośnika sprzętu Apple. Obserwowana jest ciekawa zależność: klasyczny miłośnik sprzętu z Cupertino zazwyczaj od lat posiada i używa kilku różnych produktów Apple w pracy lub w domu, ma do nich stosunek konsumpcyjny i jest raczej umiarkowany w swoich osądach. Fanboj najczęściej jest świeżo upieczonym posiadaczem przetartego 2G/3G kupionego za ostatnie pieniądze na giełdzie i reprezentuje skrajnie radykalną, graniczącą z kultem postawę w wypowiedziach i opiniach na temat iPhona. Bo on, fanboj, ma właśnie ten telefon. Bez względu na fakty, obiektywne testy porównawcze czy fachowe opinie iPhone jest najlepszym telefonem, bo tak uważa fanboj.

Chociaż fanboj w skrytości ducha wie, że jego ukochany telefon ma różne wady i ograniczenia, za żadne skarby świata nie przyzna racji osobie, która wypowie taką opinię. Nikt z zewnątrz nie ma prawa do oceniania iPhona. Tylko w głęboko zakonspirowanych grupach wsparcia Anonimowych Appleholików fanboje czasem wymieniają się krytycznymi uwagami i dzielą problemami, ale te opinie nie mają prawa wydostać się na zewnątrz, bo zagroziły by kultowi.

Unikalną cechą fanbojstwa jest to, że każdą wadę, brak czy niedoskonałość iPhona da się natychmiast zracjonalizować, byle tylko nie doznała uszczerbku reputacja firmy i duma osobista fanboja – on przecież używa skończenie doskonałego produktu, więc żadna z jego cech nie jest wadą, a jedynie przemyślaną polityką producenta. Brak jakiejś funkcji? - „Jest niepotrzebna, zamula, przeszkadza, jest głupia”. Mizerne parametry? - „Wystarczy, jest super, świetnie działa”. W fanbojskiej logice 3 to więcej niż 5, a brak to zaleta i cnota. Matematyka nie jest królową nauk, gdy w grę wchodzi iPhone.

Misją fanboja jest dowodzenie wszem i wobec, że jego telefon jest najlepszy na świecie. Wypowiada się ze znawstwem opartym na informacjach czerpanych z apple.com, występach Jobsa i opiniach fanbojskiego środowiska. Wierzy tylko im i nie przyjmuje do wiadomości istnienia alternatywnych światów. Jest całkowicie impregnowany na argumenty, porównania, dane techniczne. Nie rozumie pojęcia testy porównawcze. Testy porównawcze są niepotrzebne.

Punktem honoru każdego fanboja jest posiadanie jailbreakowanego iPhona. To daje nobilitację w środowisku i prawo uważania się za "power usera". JB powinno się wykonywać nie rzadziej niż raz w tygodniu, aby być zawsze na topie i mieć szacun. JB daje dostęp do fanbojskiej krainy obfitości - Cydii. Każdy fanboj marzy o tym, aby być pierwszym, któremu uda się zjailbreakować Cydię. I Tibię. Ostatecznie kasownik w autobsie.

Fanboj posiłkuje się posiadanym iPhonem do zaznaczania swojej pozycji społecznej i wyższości intelektualnej. Ogólnie, aby natychmiast poczuć się lepszym, mądrzejszym, wyższym i przystojniejszym, wystarczy w publicznym miejscu wykonać tzw. wyłożenie na blat. Koniecznie pleckami do góry, aby było widać kunsztownie wydrapany ornament złożony z literek JB i zrobione kalkomanią oznaczenie 69GB.

Posiadanie iPhona z JB daje bezwzględne prawo do gardzenia wszystkimi innymi telefonami i wypowiadania autorytarnych opinii na forach internetowych. Autorytarne opinie służą do miażdżenia każdego, kto ośmieli się krytycznie lub negatywnie wypowiedzieć na temat iPhona lub przyznać do używania telefonu innej firmy niż Apple. Miażdżenie z urzędu należy się wszystkim frajerom -  nokiowcom, motorolnikom, szmaciarzom-hateciarzom czy szajsungowcom. Miażdżenie jest dla miażdżonego szalenie dotkliwe ze względu na swoją głęboką merytoryczność i kompetentność. Osoba miażdżona ma obowiązek natychmiast poczuć się mała, niepotrzebna i głupia, a następnie powinna zakończyć swoje szmatławe życie za pomocą sizalowego sznurka.

Celem przewodnim miażdżenia jest udowodnienie absolutnej dominacji iPhona w zakresie techniki, osiągów, wyglądu, działania i zajebistości ogólnej, mierzonej w "debestach". Oczywiście im więcej jailbreaków ma na swoim koncie iPhone fanboja, tym bardziej jest "debest".

Do uzyskania przewagi w miażdżeniu stosuje się również "rulezy" - im więcej, tym lepiej. Ilość "rulezów" w dyskusji w wysokim stopniu polepsza parametry iPhona i zwiększa jego zajebistość ogólną.

Miażdżenie, aby było skuteczne i dotkliwe, nie może być improwizowane, bo zdarzały się liczne wpadki merytoryczne, budzące powszechny śmiech i politowanie. Taka kompromitacja iPhona jest niedopuszczalna. Dlatego miażdżenie wykonuje się w kombinacjach (tzw. kombosach), których treść i forma jest ustalana przez Zarząd Główny Związku Fanbojów Apple i publikowana w Biuletynie Fanboja. Każdy fanboj za punkt honoru traktuje nauczenie się kombosów na pamięć i bezlitosne stosowanie wobec każdego przeciwnika na forum. Jako że od lat treść kombosów nie ulega zmianie, fanboje bez większego problemu miażdżą oponentów na wszystkich frontach. Populacja użytkowników telefonów innych niż iPhone sukcesywnie spada i obecnie według danych ZGZFA wynosi ok. 35 osób, ukrywających się w jaskiniach i na bagnach z Alcatelami na korbkę.

Kombosy stosowane do miażdżenia oponentów na forach internetowych dzieli się na kilka kategorii. Podstawowym kombosem jest: 

Kombos dogmatyczny:
"Ajfon jest debest!"

W zasadzie to stwierdzenie powinno wystarczyć, aby interlokutor poddał się, wycofał z dyskusji, podeptał swój gówniany telefon i udał się na najbliższy most wiszący, zachodząc po drodze do marketu budowlanego po miednicę i cement. W przypadku, gdy jednak wrodzona ociężałość umysłowa odbiorcy nie pozwala mu na zrozumienie celności i wartości merytorycznej kombosa, stosuje się dodatkowe wariacje:

Kombos dogmatyczny z intensyfikatorem precepcji:
"Ajfon jest debest. Zrozum to wreszcie!"

W razie braku skuteczności pierwszego i drugiego kombosa można stosować również kilka innych wariantów dla uświadomienia oponentowi totalnej wyższości iPhona.

Kombos finansowo-psychoanalityczny:
"Nie stac cie i zazdroscisz, dlatego krytykujesz."

Kombos oralno-szklarski:
"Ajfona to ty tylko lizales przez szybę."

Kombos erotyczny niedokonany:
"Nigdy nie miales go w ręce."

Kombos erotyczno-kompetencyjny dokonany:
"Miałes go w rece tylko pare minut i nie masz o nim pojecia"

(charakterystyczną cechą fanbojskiej gramatyki jest brak polskich liter, zbyt kłopotliwych lub niemożliwych do uzyskania na sześciokrotnie jailbreakowanym sprzęcie z przemytu). Przyp. aut.

Dla uczynienia kombosa bardziej celnym i merytorycznym fanboj powinien dodatkowo stosować formy wzmacniające. Wzmacniającą formą przed-kombosową jest "Buhaha...!", które oznacza, iż fanboj cechuje się wyrafinowanym poczuciem humoru, dystansem do omawianego zagadnienia i całkowitym obiektywizmem w ocenie iPhona. Z kolei po kombosie warto zastować formę deprecjonującą intelektualnie oponenta, która nader skutecznie eliminuje go z grona liczących się dyskutantów, a u fanboja powoduje wzrost tzw. IQ porównawczego.

Przykładem takiego hipermiażdżacego sformułowania będzie wariant dogmatyczno-psychoanalityczno-finansowy z pre-kombosem i deprecjantem intelektualnym:

"Buhaha...! Ajfon jest debest, a ty zazdroscisz, ze mnie na niego stac, ty debilu!"

Uwaga! Kombosów nie używa się w realu, gdyż fanboj jest zbyt narażony na brutalną konfrontację z agresywnym posiadaczem np. HD2, Galaxy czy Droida i natychmiastowy przymus porównania telefonów na miejscu, co może skończyć się nerwowym załamaniem i utratą wiary w dogmat. Takie sytuacje są niedopuszczalne.

-------------------------------------

Z pracy habilitacyjnej prof. Stefana Spastycznego pt. "Jabłkowy Mus czyli o wewnętrznym przymusie posiadania", Garwolin 2009, wydanie II poszerzone w twardej oprawie z futerkiem